« استحقّوا » است ، مقصود اين است كه وعده هاى خدا را در مورد خود منجّز و قطعى كنيد ; اگر خودتان را متّقى و پرهيزكار قرار دهيد ، وعده هاى خدا را در مورد خود منجّز كرده ايد . « و الحذر من هول معاده » واقعاً بترسيد از هول و وحشت قيامت او . اگر انسان بخواهد واقعاً برحذر باشد ، بايد خود را طورى مجهّز كند كه در معرض عذاب خداوند قرار نگيرد . توجّه به نعمت هاى درونى انسان منها : « جَعَلَ لَكُمْ اَسْماعاً لِتَعِىَ مَا عَنَاهَا ، وَاَبْصَاراً لِتَجْلُوَ عَنْ عَشَاهَا ، وَاَشْلاَءً جَامِعَةً لاَِعْضَائِهَا ، مُلاَئِمَةً لاَِحْنَائِهَا ، فِى تَرْكِيبِ صُوَرِهَا ، وَمُدَدِ عُمُرِهَا » از جمله خطبه است اين كه : ( خدا براى بهره بردن شما دو گوش آفريد تا آنچه را لازم است حفظ كنيد ، و دو چشم تا از تاريكى رها شده و بينا گرديد ، و اعضايى را كه دربرگيرنده اعضاى ديگرى است همساز با آنها ، و در تركيب بندى و دوام متناسب و هماهنگ با آنها . ) از كلمه « منها » استفاده مىشود كه مرحوم سيّد رضىّ اين خطبه غرّاء را هم خلاصه كرده و قسمت هايى از آن را حذف كرده است . « منها » يعنى از جمله مطالب اين خطبه اين است : « جعل لكم اسماعاً » براى شما گوش قرار داد « لِتَعِىَ ما عناها » براى اين كه حفظ كنيد آن چيزهايى را كه مهمّ و حفظ كردنى است . « لِتَعِىَ » از مادّه « وَعى » به معناى حفظ است . هميشه چيز مهمّ حفظ كردنى است ، اينجا هم فرموده : « ما عناها » يعنى چيزهايى كه مورد عنايت خدا قرار گرفته و در پيشگاه خدا مهمّ بوده است . « و ابصاراً لتجلو عن عشاها » و خداوند برايتان چشم قرار داده تا اين كه چشمها از كورى روشن شود . « عشا » به معناى شب كورى است . در كلمه « عن » دو احتمال است : يك احتمال اين كه زائده باشد ، « لتجلو عشاها » يعنى تا اين كه كورى او